Koor Markant logo

September feest

September feest

Optreden1

Optreden1

Optreden2

Optreden2

Koor buiten

Koor buiten

Optreden3

Optreden3

Optreden1

Optreden1

Optreden2

Optreden2

September feest

September feest

Koor buiten

Koor buiten

Optreden3

Optreden3

Dirigent

Yvon Taken

Yvon Taken

Beste Markante koorleden,

Het is voor mij een waar genoegen om vanaf september 2017 jullie koordirigent te zijn. Het is een terugkeer naar een oude vertrouwde plek waarvan ik zeven jaar geleden met pijn in mijn hart afscheid nam om 'de wijde wereld in te gaan'.

Destijds was dat een goede beslissing. Mijn hart was op zoek naar nieuwe ervaringen, naar diepgaande kennis waaraan ik mij zou kunnen ontwikkelingen en die mijn talenten nog meer zouden kunnen versterken. Deze zeven jaren in de wijde wereld hebben mij opnieuw gevoed en geïnspireerd. Met die bagage ben ik terug gekomen en ik hoop hiermee jullie van dienst te zijn. Voor velen onder jullie hoef ik mij daarom niet eens te introduceren maar voor de koorleden die mij helemaal niet kennen deze korte geschiedenis.

Markant en de oprichter ervan, schoolhoofd en dirigent Ton Verheul, zijn twee namen die vormend zijn geweest voor mijn muzikale ontwikkeling en mijn talenten als o.a. koordirigente. Mijn eerste echte ontmoeting met Ton was een heel merkwaardige ontmoeting en deze anekdote laat zien dat toen al duidelijk was dat er een bijzondere muzikale verbintenis tussen ons in de sterren stond beschreven die zou gaan zorgen voor een bijzondere vriendschap en muzikale samenwerking. Het is 1981, we hebben een oude boerderij aan de Muldersweg 3 in Ruurlo gekocht. Met onze twee jongens van bijna twee jaar en zeven maanden vertrekken Sjef en ik van Babberich naar Ruurlo. We weten dat er een grote verbouwing aan staat te komen. Helaas overlijdt mijn vader in het voorjaar van 1982. Het is Pasen en om mijn verdriet een plek te geven bezoek ik de kerk waar ik voor het eerst het koor Markant hoor zingen, een jong enthousiast koor met een enthousiaste dirigent. Zingen in een koor is dan iets wat ik al mijn hele leven doe. Mijn eerste kennismaking met het koor Markant en met Ton als dirigent is kennismaking van troost.

In diezelfde periode van het jaar zijn we nog steeds druk met de grote verbouwing van onze boerderij aan de Muldersweg. De buitenkant van de boerderij verklapt niet dat binnen in het huis geen enkele oude binnenmuur nog rechtop staat en alle vloeren verdwenen zijn. Je vindt er enkel nog het geraamte van de inmiddels nieuwe gebinten. Ik zit alleen buiten even uit te rusten met een kop koffie tot er plots een vriendelijke man aan komt lopen. Ik herken hem als de dirigent van het koor Markant. Hij zegt mij vriendelijk lachend goede dag en zonder wat te vragen of te zeggen loopt hij onze lege boerderij binnen. Mijn gevoel voor humor wordt direct aangesproken en ik loop met een glimlach op mijn gezicht richting de deur, in nieuwsgierige afwachting wat deze meneer dan wel onaangekondigd in ons lege huis komt doen? Maar dat hoeft niet meer. De vriendelijke man komt zelf al naar buiten en verontschuldigt zich lachend door uit te leggen dat hij Ton Verheul is, het hoofd van de Willibrordusschool uit Ruurlo en op huisbezoek komt bij de familie Geverink om te praten over het vervolg onderwijs één van hun kinderen. Hij snapt direct dat hij aan het verkeerde adres is, hij is één deur te ver. We nemen vriendelijk lachend afscheid van elkaar en ik zie hem weglopen. En zoals onze hersenen dat vaak doen registreren we en slaan we op hoe de persoon eruit ziet. Wat ik zag was een man die een kniebroek aan had zoals je dat in Duitsland vaker ziet en in operettes gebruikelijk is. Het is 1983, onze dochter Madelinde is geboren en hoewel we nog niet klaar zijn met de verbouwing wordt het nu tijd om weer meer aandacht te besteden aan mijn passie, zingen en muziek. Ik besluit lid te worden van het enthousiaste koor Markant mede op aanraden van wijkverpleegkundige Inge Oude Geerdink.

En zo geschiedde het dat ik in 1983 op een dinsdagavond naar de repetitieavond kom en Ton en ik na de repetitie wat beter kennis met elkaar kunnen maken. Ik leg hem uit dat we elkaar al twee keer eerder hebben ontmoet en leg hem het grappige voorval uit dat hij zomaar ons lege huis in stapte. We moeten weer lachen. Ton verteld mij over zijn passie voor klassieke muziek en verteld dat hij actief lid is van de Apeldoornse operette vereniging. 'ooooh': is mijn antwoord: ' dan kwam je toen zeker van een repetitie af want je had zo'n operette kniebroek aan' mij het beeld nog steeds goed herinnerend.......” nee hoor, echt niet, ik heb helemaal geen kniebroek en ik kan mij niet herinneren ooit een kniebroek te hebben gehad', was het lachende antwoord van Ton. Wat ik destijds dan wel heb 'gezien' zal altijd een raadsel blijven.

Wel werd duidelijk dat we jarenlang onze passie voor muziek en koormuziek met elkaar konden delen en elkaar muzikaal bijstonden in goede en slechte tijden. Het werd een wederzijds stimuleren en ondersteunen van onze talenten en gezamenlijke passie ....muziek. Naast mijn lidmaatschap van het koor Markant en het muzikaal bijstaan van Ton zijn het begeleiden van het kinderkoor Sing a Song, Het Meidenkoor, AmaZing en Jeben Fear mijn grote liefdes geweest en zet ik sinds jaar en dag mijn kwaliteiten in om als muziektherapeute mijn medemens te ondersteunen in zijn of haar levenspad.

Mijn jaren in Egypte en de opbouw van het House of Life in Abydos hebben ervoor gezorgd dat ik nog beter ben gaan begrijpen hoe belangrijk muziek is en wat het kan betekenen voor ons als mens.

Ik hoop dat we een tijd tegemoet gaan waarin Markant staat voor zangplezier en zangkwaliteit en we een koor gaan vormen waarin plaats is voor ieders kwaliteiten en talenten. Alleen samen staan we sterk. Ik hoop daarin de muzikale verbindende factor te zijn.

Mijn muzikale Markante groet,

Yvon

terug naar boven